Wierzę, że moja bezsenność będzie twoja...
umarł król ukwieconych głów,
a tak jak Wy... czekałem... wierzyłem,
że kiedyś sfrunie z chmur.
Miłość miał i dom, a spośród tylu dróg
wybrał tę, na której śmierć nuci
pieśń makowych pól...
Umarł król ukwieconych snów...
... jeszcze wczoraj miałem w głowie tyle słów.
W mojej duszy radość mieszkała
i... grało tyle nut..., a dziś razem z nim
muzyka we mnie śpi.
ref.
Nie zasnę dotąd, póki błądzić będzie
choć jeden z Was.
Nie zgaszę dnia by każdy wrócić mógł
nim noc uśpi czas...
... kto włożył kamienie do Waszych ust.
Kto za Was wybrał tę jedną drogę
spośród tylu dróg .... kto
zamienił Was w słuch pieśnią makowych pól...
ref.
Nie zasnę...
Nareszcie żyję, jak chcę.
Nareszcie czuję się dobrze,
szacunek mam niczym ksiądz,
szlachetny jestem jak książę.
I wszyscy kochają mnie
i nagle wszyscy klękają;
gdy trzeba, tańczą jak chcę
i zawsze dla mnie coś mają
ref.
To się stało bardzo szybko.
Tak, jak z nieba grom
rozjaśniło się pod dachem.
Wiem już, gdzie był błąd.
Mogę wreszcie coś mieć
i nie muszę już prosić.
Mogę kazać i chcieć,
albo mądrości głosić.
Inni tak mali są,
tak zupełnie nie ważni.
I nie wiedzą jak żyć,
nigdy nie byli w łaźni.
ref.
To się stało bardzo...
Tyle różnych spraw robiłem
i nie wyszło mi.
Teraz mogę sobie żyć
tak, jakby nigdy nic.
Niektórzy mają mnie gdzieś
i wytykają mi błędy.
To wcale nie ważne jest,
bo to są tylko przybłędy.
Tu zawsze znajdzie się ktoś,
kto błaga mnie drżącym głosem.
I sprzedam mu biały proch,
a zaraz wciągnie go nosem.
ref.
To się stało bardzo...
