Szła biedronka po zasłonkach,

napotkała tam pająka -

cześć pajączku mój kochany,

jakie masz na dzisiaj plany?



ref.

O, o biedronko ma,

muchę w pajęczynie mam,

poczęstuję cię mym daniem.

Ależ będzie to śniadanie!



Poszli razem na śniadanie,

zjedli to przepyszne danie.

Pajączkowi było mało,

zjadł biedronkę w kropki całą.



ref.

O, o biedronko ma,

po co po zasłonie szłaś?

Pająk z każdym ma przymierze,

nic nie daje, a sam bierze.
























Może się dzisiaj coś jeszcze zdarzy,

czekam cierpliwie, nudzę się wciąż.

Czuję niedosyt przeżytych wrażeń,

taki stan rzeczy wprawia mnie w złość



ref.

Po co tak nudzić się,

to przecież błąd.

Chcę odpalić bombę

i uciec stąd.

Może wymyślę coś,

nie chcę tu gnić.

Znajdę takie miejsce,

gdzie chciałbym być.



Ależ tu pięknie i jak tu ładnie,

wszystko pasuje, nie nudzę się.

Kiedyś myślałem, że tak jest fajnie,

teraz po chwili zmienić coś chcę.



ref.

Po co tak nudzić...



I nawet nie wiem, jak wszystko zmieniam;

mogło być dobrze, lecz było źle.

Tak jakoś dziwnie sprawy oceniam,

wszędzie jest dobrze, gdzie nie ma mnie.



ref.

Po co tak nudzić...