Ktoś wszystko miał,

ktoś chciał być kimś.

Ktoś nie chciał żyć, kiedy ktoś nie miał nic,

a świat wiruje wkoło, a Ty wirujesz razem z nim.



Cel! Pal! Zaczęto polowanie.

Dzieci jak muchy padają na ekranie.

Wariatka - matka krzyczy w ciszy.

Daleko jesteś tak i nie chcesz słyszeć



We łzach widziałem całe niebo.

Widziałem dzieci... grzecznie szły do niego.

We włosach miały czerwień słońca.

Potulne szły... nie było temu końca.



Dzieci śmieci!!!



Znów strzał rozrywa ciszę nocy.

To idą ślepcy powyłupiali oczy.

Wariatka - matka krzyczy w ciszy.

Daleko jesteś tak i nie chcesz słyszeć



Dzieci śmieci!!!
























Nareszcie żyję, jak chcę.

Nareszcie czuję się dobrze,

szacunek mam niczym ksiądz,

szlachetny jestem jak książę.



I wszyscy kochają mnie

i nagle wszyscy klękają;

gdy trzeba, tańczą jak chcę

i zawsze dla mnie coś mają



ref.

To się stało bardzo szybko.

Tak, jak z nieba grom

rozjaśniło się pod dachem.

Wiem już, gdzie był błąd.



Mogę wreszcie coś mieć

i nie muszę już prosić.

Mogę kazać i chcieć,

albo mądrości głosić.



Inni tak mali są,

tak zupełnie nie ważni.

I nie wiedzą jak żyć,

nigdy nie byli w łaźni.



ref.

To się stało bardzo...



Tyle różnych spraw robiłem

i nie wyszło mi.

Teraz mogę sobie żyć

tak, jakby nigdy nic.



Niektórzy mają mnie gdzieś

i wytykają mi błędy.

To wcale nie ważne jest,

bo to są tylko przybłędy.



Tu zawsze znajdzie się ktoś,

kto błaga mnie drżącym głosem.

I sprzedam mu biały proch,

a zaraz wciągnie go nosem.



ref.

To się stało bardzo...