Nie dowiesz się, nie dowiesz choćbyś bardzo chciał.

Nie złamiesz mnie, nie złamiesz, choćbyś wiedział jak.

Nie powiem ci, nie powiem, dokąd zmierzam dziś.

To tylko moja sprawa, duma albo wstyd.



ref.

Mam tego dość! Mam tego dość!

Mam tego dość, gdy ciągle mówisz jak mam żyć!



Nie oddam ci, nie oddam tego o co gram.

Chcesz zrobić sobie dobrze, zrób to sobie sam.

I jeśli myślisz, że inaczej może być,

to musisz być niespełna dureń albo świr!



ref.

Mam tego dość!....



Odpierdol się ode mnie już!



Nie próbuj nawet wejść na to, co moje jest.

Co moje to nie twoje, więc zrozum, kurwa, że...



ref.

Mam tego dość!...
























Mam już tego dość,

rozwaliłem cały świat.

Jeszcze czuję złość,

chciałbym cofnąć parę spraw



Twoje usta w oczach mam

gdy mówisz: zostań sam.



Myśli zgięte w pół

penetrują co się da.

Gdybym tylko mógł

chciałbym zacząć

jeszcze raz



Pewnie czujesz tak jak ja

palący piersi strach.

Zrozumiałem wreszcie, że

po prostu kocham Cię.



Ona biegnie gdzieś,

ściska gardło, dusi płacz.

W sercu czuje śmierć,

dusza nie przestaje łkać.



Choć potłukła całe szkło,

Ty wybaczysz każde zło.

Zrozumiała wreszcie, że

po prostu kocha Cię.